• 20
  •  
  •  
  •  
  •  
    20
    Udostępnienia

322 total views, 0 views today

Wiedzieliście, że Harry Potter jest najczęściej zakazywaną serią książek w Stanach Zjednoczonych? Cenzura i zamiatanie pod dywan spraw ważnych społecznie jest tak stare jak sam akt tworzenia. Pisarze od wieków musieli zmagać się z cenzorami. W szkołach uczą głównie o tym, że PRL i okres komunizmu były szczytem cenzury. Jednak nawet w XXI wieku nietrudno podać przykłady zakazanych autorów.

J.K. ROWLING

Brytyjska pisarka stworzyła najpopularniejszego bohatera przełomu XX i XXI wieku, ale tak wielkie osiągnięcie nie dało jej status quo. Książki o młodym czarodzieju podlegają cenzurze w kilku krajach – nawet tych wysoko rozwiniętych.

 

Okazuje się, że przygody Harry’ego Potter’a są najczęściej zakazywaną książką w Stanach Zjednoczonych i mocno krytykowane przez irańską prasę. Największa fala krytycznych głosów płynie ze strony związków wyznaniowych, które zarzucają Rowling promowanie okultyzmu i uprawiania czarów.

 

Cóż, rodzicom dzieci, które nie mogą czytać książek o Potterze, należy tylko współczuć. Nie ma nic gorszego niż zawężanie horyzontów myślowych młodego człowieka oraz zniechęcanie do czytania książek, co podkreślała sama autorka.

SALMAN RUSHDIE

Pisarz słynie z opisywania relacji świata zachodniego ze wschodem. Swego czasu został uhonorowany Nagrodą Bookera za książkę pod tytułem „Dzieci północy”. Jego twórczość charakteryzuje się magicznym realizmem.

 

Kilka z jego powieści znajduje się w centrum kontrowersji – „Szatańskie Wersety” (1988) zostało zakazane w 13 krajach! Książki nie da się kupić między innymi w Indiach, Sudanie czy Pakistanie. Wydanie książki spowodowało, że Rushdie został skazany przez sąd islamski na śmierć. Cóż, jeśli nie znacie żadnych powieści Salmana Rushdie’a to trzeba to czym prędzej nadrobić, zanim zakażą go również w Europie.

KURT VONNEGUT

Książka pod tytułem „Rzeźnia numer 5” (1969) znalazła się w centrum cenzorskiej debaty już w momencie pojawienia się na rynku. Powieść łączy w sobie opis zdarzeń z czasów II wojny światowej z elementami absurdu, satyry i science-fiction.

 

Książka jest tak dobra, że otrzymała 18. miejsce w rankingu najlepszych powieści anglojęzycznych XX wieku według Modern Library.

 

Kurt Vonnegut był pierwszym literatem, który przedstawił terroryzowanie osób homoseksualnych przez Nazistów. W rezultacie, książka została wyrzucona z wielu bibliotek. Najpopularniejszy przypadek manifestacji przeciwko twórczości Vonneguta miał miejsce w pewnej szkole, gdzie dyrektor spalił publicznie 32 kopie „Rzeźni numer 5”.

VLADIMIR NABOKOV

Napisana przez Nabokova „Lolita” (1955) miała trudną historię. Utwór opowiada o mężczyźnie zafascynowanym niedojrzałymi dziewczynkami oraz o jego erotycznej fascynacji dwunastoletnią pasierbicą – tytułową Lolitą. Temat pedofilii sprawił, że przez wiele lat dzieło uchodziło za skandalizujące, a autor nie mógł go opublikować.

 

Nabokov próbował wydać książkę w Stanach Zjednoczonych, ale żadne wydawnictwo nie chciało się zgodzić. Książka ukazała się dopiero we Francji, wydana przez małe wydawnictwo Olympia Press, słynące z drukowania „fikcji erotycznej”. Powieść została zakazana w Wielkiej Brytanii, podobnie jak w kilku innych krajach.

 

Pod warstwą zewnętrzną, „Lolita” jest kunsztowną opowieścią zawierającą liczne nawiązania do innych dzieł literackich oraz gry językowe. Stanowi również portret społeczeństwa Stanów Zjednoczonych, ale przypięta łatka na długo zmieniła odbiór książki wśród czytelników.

GUSTAVE FLAUBERT

Mistrz francuskiego realizmu nie zdołał uciec od kontrowersji. Nie brakowało osób oskarżających go o niemoralność. Jego powieść – „Pani Bovary” (1856) – aż kipiała od kontrowersji.

 

W książce opowiedziana była historia młodej, pięknej i sfrustrowanej Emmy. Flaubert odziera ze złudzeń prowincjonalne życie i małżeństwo oraz ukazuje upadek kobiety już w chwili zawarcia związku z mężczyzną.

 

Autor od początku swojej działalności interesował się kobietami łamiącymi normy obyczajowe. Według niektórych źródeł, inspiracją do napisania „Pani Bovary” była historia rodziny wiejskiego lekarza, wielokrotnie zdradzanego przez żonę.

 

Restrykcyjne normy obyczajowe panujące wtedy we Francji, doprowadziły do tego, że książkę na pewien czas zakazano.

TONI MORRISON

Jest autorką doskonale znaną cenzorom i krytykom. W 1993 roku została laureatką Literackiej Nagrody Nobla. Zadebiutowała powieścią „The Bluest Eyes” wydaną w 1970 roku, opisującą osamotnienie czarnoskórego dziecka w społeczeństwie przesiąkniętym rasistowskimi uprzedzeniami. To była woda na młyn dla opinii publicznej – wszyscy doskonale wiemy, co się w tamtym okresie działo w Stanach Zjednoczonych.

 

Również „Pieśń Salomonowa” (1977) i „Umiłowana” (1987) spotkały się z namowami społeczeństwa, żeby władze usunęły je z bibliotek. Książki Morrison poruszały tabu, jakim były uprzedzenia rasowe i przemoc seksualna. Pisarka prowokowała do myślenia zwykłych zjadaczy chleba, co nie spodobało się pewnym środowiskom.

H. LAWRENCE

Autor klasycznych powieści, takich jak „Kochanek Lady Chatterley” (1928) czy „Zakochane kobiety” (1920) musiał zmagać się z ostrą cenzurą. Jego książki szeroko komentowały 20-wieczne społeczeństwo i zachodzące w nim przemiany. Lawrence skupił się w swojej twórczości na pokazywaniu zmian w relacjach międzyludzkich i pojmowaniu seksualności.

 

Pisarz używał języka uznawanego wtedy za niezwykle wulgarny i prowokujący. Dla żyjących wtedy ludzi coś więcej niż pocałunek w rękę i seks w egipskich ciemnościach było uznawane za obsceniczne.

 

Jego książki zostały uznane za pornograficzne oraz zakazane w wielu krajach, w tym w Wielkiej Brytanii, gdzie zakaz utrzymywał się aż do roku 1960.

 

Zajrzyj do zakładki “KSIĄŻKI”, gdzie pojawiła się ciekawa seria – “Ocenione po okładce”, której zadaniem jest pokazywanie Wam popularnych powieści w innym świetle. Serdecznie zapraszam! Są tam już dwa wątki.

Related posts: