Filmy o narkotykach, które musisz zobaczyć – TOP 9

filmy o narkotykach, używki, artyści
  •  
  •  
  •  
  •  

Filmy o narkotykach to specyficzny rodzaj kina. Choć boom na substancje psychoaktywne mamy już chyba za sobą, to narkotyki wciąż wpływają na popkulturę. Niestety są ważnym elementem tego, co nazywamy sztuką.

W latach 50. zeszłego stulecia władze w Stanach Zjednoczonych lubiły przeprowadzać różne eksperymenty badające działanie narkotyków.

Pewien kalifornijski psychiatra przeprowadził kiedyś ciekawe badanie. Oscar Janiger chciał sprawdzić wpływ LSD na umysł i percepcję artysty. Badanie zostało udokumentowane, a dzisiaj możemy podziwiać efekty eksperymentu w postaci psychodelicznych ilustracji.

LAS VEGAS PARANO

Scenariusz filmu powstał na podstawie książki Huntera S. Thompsona – twórcy dziennikarskiego stylu gonzo. Dorobek pisarza należy do tych z gatunku ciężkostrawnych, ale z jakiegoś powodu jego dzieła zapisały się złotymi zgłoskami w kulturze masowej.

Hunter S. Thompson był prawie cały czas skrępowany mackami narkotycznego haju. Las Vegas Parano to niemal film biograficzny. Johnny Depp doskonale odnalazł się w roli pisarza. W końcu panowie się poznali – wtedy Thompson uznał, że żaden inny aktor nie będzie w stanie go zagrać.

Historia przedstawiona w Las Vegas Parano jest pokręcona i chwilami ciężko się to ogląda. Jednak samo przedstawienie narkotycznych tripów może być dla kogoś pouczające. Bohaterowie miotają się i wiją przygnieceni ciężkim butem LSD i  innych substancji psychoaktywnych, których teraz nawet nie wymienię.

Choć film jest dziwny (jednak przy tym dobrze zrealizowany, bo filmowcy w ciekawy sposób przedstawili świat człowieka pod wpływem silnych substancji odurzających), warto dać mu szansę. Raczej nie przeżyjecie równie ciekawej przygody, co bohaterowie filmu, ale jeśli interesuje Was Hunter S. Thompson, to warto zobaczyć jakie życie wiódł.

BLOW

Oto kolejny film z Depp’em w roli głównej – bardzo lubię tego aktora, ale żałuję, że od kilku lat Johnny leci po równi pochyłej w kierunku zapomnienia. Film opowiada o losach Pablo Escobara, George’a Junga i kartelu Medellin. Tytuł nawiązuje do slangowego określenia na kokainę.

Jeśli jesteście na świeżo po pierwszych dwóch sezonach serialu Narcos, to pewnie spodoba wam się Blow, będące pełnometrażową wersją podobnej historii. Warto zobaczyć Johnny’ego Depp’a w szczytowej formie.

No i pamiętajcie, że ten film to kryminał biograficzny. Przedstawiona tu historia narkotyków jest żywa i prawdziwa. Zarówno Blow jak i Narcos opowiadają przerażającą historię o wielkich pieniądzach i wolności narkobaronów okupionej śmiercią niewinnych ludzi.

W okresie największego rozkwitu, kartel z Medellin przemycał każdego tygodnia tonę kokainy, która docierała do wielu krajów świata. Dzienne zyski kartelu oscylowały wokół 100 milionów dolarów. Przez pewien czas imperium Pablo Escobara miało monopol na dostarczanie narkotyków, kontrolując ponad 90% rynku.

PULP FICTION

Po części film noir, po części czarna komedia z wątkami gangsterskimi. Na pierwszy rzut oka trudno powiedzieć o czym jest Pulp Fiction. Historia prowadzona jest czterowątkowo – we wszystkich pojawia się jedynie Vincent Vega.

Jednak wracając do tematu tego artykułu – w filmie istnieje wątek narkotyczny. Niestety bardzo smutny – podkreślam to ze względu na fakt, że w wielu hollywoodzkich produkcjach używki przedstawiane są jako przepis na urozmaicenie życia.

Tymczasem Quentin Tarantino pokazał drugą twarz narkotyków. Warto się temu przyjrzeć i wyobrazić sobie, że każdy może się znaleźć w podobnym położeniu. O ile okazjonalne popalanie trawki jeszcze nikogo nie zabiło, o tyle wejście w środowisko narkotykowe może się odbić negatywnie na życiu człowieka. Na to nie ma wystarczająco silnych ludzi.

Mia i Vincent doskonale przedstawiają dramatyczny wątek walki o życie po przedawkowaniu prochów. Horror zaczyna się w momencie, kiedy kobieta myli heroinę z kokainą. Zażywa narkotyk i odpływa. Vincent musi ją ratować, w tym celu zanosi ją do samochodu i rusza do znajomego ćpuna. Rozpoczyna się wyścig, którego stawką jest życie.

SPUN

Spun to czarna komedia z elementami dramatu kryminalnego. Film jest historią trzech dni z życia Rossa, młodego chłopaka uzależnionego od amfetaminy. Jonas Akerlund debiutował tym filmem jako reżyser obrazów fabularnych. Wcześniej był znany z tworzenia teledysków.

Film został nagrany w 22 dni. Akcja skupiona jest wokół różnych ludzi związanych z amfetaminą. Tytuł nawiązuje do stanu w jakim znajduje się człowiek będący pod wpływem metamfetaminy.

Narkotyki w kinematografii to temat-rzeka. Twórcy różnie podchodzą do tego wątku w swoich filmach. Podobnie było ze Spunem, aczkolwiek w tym przypadku odczucia były zdecydowanie mieszane.

Spun nie wniósł zbyt wiele do gatunku filmów o narkotykach. Magazyn Time Out London zarzucił reżyserowi odtwórcze wykorzystanie znanych już technik innych twórców.

TRAINSPOTTING

Niesamowity dramat produkcji brytyjskiej. Za reżyserię odpowiadał Danny Boyle, który stworzył wstrząsający obraz edynburskiego światka narkotykowego. Historia jest tym bardziej wstrząsająca, że powstała na podstawie autobiograficznej powieści Irvine’a Welsha.

Już na samym początku odwiedzamy biedne dzielnice Edynburga późnych lat 80. Główny bohater jest uzależniony od heroiny – podobnie jak inni narkomani, z którymi trzyma sztamę. Mark Renton żyje w rzeczywistości tak daleko odbiegające od normalności, że zwykłemu człowiekowi trudno sobie to wyobrazić.

Dla Marka kradzieże, napady, handel narkotykami, śmierć z powodu AIDS czy krwawe bójki to codzienność. Jednak bohater nie chce tak żyć. Jego marzenie jest z pozoru proste – chce zerwać z heroiną i zyskać status szanowanego obywatela. Jednak jak to zrobić, skoro szpony nałogu trzymają tak mocno?

Producent Andrew Macdonald przeczytał książkę Irvine’a Welsha w samolocie w grudniu 1993 roku i zdecydował, że można na jej podstawie nakręcić film. Rok później spotkał się z reżyserem i pisarzem, który miał być autorem scenariusza. Panowie byli podekscytowani wizją stworzenia tak dramatycznego filmu, który przecież opierał się na prawdziwych wydarzeniach.

W październiku 1994 roku scenarzysta i reżyser spędzili sporo czasu dyskutując o tym, które rozdziały książki można przenieść na ekran. Pierwszy projekt scenariusza powstał do końca grudnia. Projekt został sfinansowany przez Channel 4.

Krytycy byli zgodni co do tego, że film jest doskonały. Pisano, że w brutalny (czasami zabawny) i przerażający sposób przedstawiono obraz narkomanii w Edynburgu.

ZNACZENIE TYTUŁU

Z filmu nie dowiemy się, co oznacza słowo trainspotting. Tytuł nawiązuje do sceny opisanej w książce. Bebge i Renton spotykają pijaka – sytuacja ma miejsce na nieużywanej stacji kolejowej. Pijaczek zapytał chłopaków czy notują numery przejeżdżających pociągów – na tym polegało hobby zwane trainspotting.

Reżyser twierdził, że w ten sam sposób określało się wszelkie trywialne męskie zajęcia, między innymi branie narkotyków.

REQUIEM DLA SNU

Film przedstawia losy czworga bohaterów, którzy z powodu samotności, zagubienia i klasycznego wyścigu szczurów ulegają nałogom współczesnego świata. Jednym z nich są narkotyki. Requiem dla snu to jeden z najbardziej ponurych filmów o substancjach psychoaktywnych. Bohaterowie walczą z uzależnieniem od heroiny i amfetaminy.

W Polsce film jest dostępny dla pełnoletnich widzów. W Stanach Zjednoczonych nie obyło się bez kontrowersji. MPAA uznało, że obraz mogą oglądać osoby, które ukończyły 17 lat, ze względu na obecność sceny seksu. Reżyser złożył apelację i po przemontowaniu problematycznej sceny wydano wersję DVD/VHS.

Co ciekawe, Darren Aronofsky przyznał, że scena orgii seksualnej została oparta na prawdziwej sytuacji, w której reżyser kiedyś brał udział.

WKRACZAJĄC W PUSTKĘ

Film przedstawia problem narkomanii z perspektywy dilera. Film wywodzi się z kina eksperymentalnego. Właściwie nigdy nie był zbyt popularny – od premiery minęło prawie 10 lat, a o Wkraczając w pustkę dowiedziałem się przypadkiem.

Mimo niewielkiej popularności, twórcy mogą się pochwalić stworzeniem jednego z najbardziej poruszających obrazów dotyczących konsekwencji zażywania narkotyków w historii kinematografii.

Reżyser miał doświadczenia związane z zażywaniem halucynogennych grzybów i ayahuasci. Film przedstawia część wydarzeń z perspektywy głównego bohatera. Kolejne sceny stanowią podróż ducha głównego bohatera po mieście. Oscar widzi rzeczy, które dzieją się po jego śmierci – historie jego najbliższych, spotkania ludzi, których kiedyś znał. Sceny retrospekcyjne zostały zainspirowane przez DMT (silna substancja halucynogenna).

NARKOMANI

Film powstał na początku lat 70. – mniej więcej w tym okresie rozwijała się kontrkultura hipisowska. A tacy ludzie jak Ken Kesey i Philip K. Dick doskonale odnajdowali się w tej dziwacznej scenerii.

Narkomani to najbardziej niedoceniana przygoda Ala Pacino. Film doskonale obrazuje narkotykowy światek Nowego Jorku lat 70. Fabuła koncentruje się na Needle Park, który zawdzięcza swoją nazwę spotkaniom amatorów heroiny (needle, ang. igła – przyp. red.). Al Pacino wciela się w postać jednego z narkomanów z Upper West Side na Manhattanie.

TARNATION – FILM DOKUMENTALNY O NARKOTYKACH

Tarnacja to zdecydowanie najtrudniejszy obraz na mojej liście. Ten awangardowy film dokumentalny został stworzony przez Jonathana Caouette’a. Realizacja projektu zajęła ponad 20 lat. Film powstał przy użyciu kamery VHS i taśmy filmowej Super 8. Będąc nastolatkiem, Jonathan Caouette zaczął dokumentować swoją codzienność.

Po latach zgromadził ponad 160 godzin materiału, z którego zmontował 88-minutowy film. Caouette dodał do swojego magnum opus fotografie, skany dokumentów i nagrania z automatycznej sekretarki.

Reżyser cierpiał w dzieciństwie. Nie miał ojca, a jego matka chorowała na schizofrenię i ponad 100 razy zamykano ją w różnych zakładach psychiatrycznych. Pewnego razu matka i jej przyjaciel (diler narkotykowy) poczęstowali Jonathana skrętem zawierającym formaldehyd i PCP. Chłopak trafił z tego powodu do szpitala, gdzie zdiagnozowano u niego zaburzenia dysocjacyjne.

Jonathan trafił pod opiekę dziadków ze strony matki. Okazało się jednak, że ludzie, którzy mieli się nim opiekować, zgotowali mu jeszcze większe piekło niż matka schizofreniczka.

Problemy Jonathana nawarstwiały się, dlatego chłopak potrzebował jakiegoś wentyla bezpieczeństwa. Zaczął korzystać z kamery, którą dostał od dziadka mając 11 lat. Od tamtej pory nagrywał swoje życie. Można powiedzieć, że był pierwszym w historii świata vlogerem. Jednak wtedy nie było YouTube’a i na premierę musiał poczekać jeszcze 20 lat.

Tarnation to nie tylko film o narkotykach. Osią fabularną akcji są trudne dzieciństwo głównego bohatera i jego relacje z matką schizofreniczką.

ŹRÓDŁA:

Zdjęcie pochodzi ze strony pexels.com – licencja CC Zero.

2 Comments on “Filmy o narkotykach, które musisz zobaczyć – TOP 9”

    1. Super, cieszę się, że moja lista się przydała. 🙂 Z czasem będę ją oczywiście wydłużał. 😉

      Pozdrawiam!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *